هجوم رباتها به پلتفرمهای اجتماعی: چرا محتوای انسانی در حال نابودی است؟
رشد سریع ابزارهای هوش مصنوعی مولد باعث شده است که مرز بین فعالیتهای انسانی و ماشینی در فضای مجازی بیش از هر زمان دیگری کمرنگ شود. بر اساس بررسیهای انجامشده توسط وبسایت سوشیال مدیا تودی بر پایه گزارش شرکت فناوری پنگرام، تخمین زده میشود که حدود ۴۱ درصد از پستهای متنی طولانی در پلتفرم حرفهای لینکدین و نزدیک به یکسوم پستهای مشابه در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) با استفاده از هوش مصنوعی نوشته شدهاند. این حجم از محتوای خودکار، زنگ خطری جدی را برای اصالت و اعتماد کاربران به صدا درآورده است.
در واکنش به این بحران، پلتفرمهای مختلف استراتژیهای متفاوتی را در پیش گرفتهاند. پینترست فیلتری را برای کاهش نمایش این نوع تصاویر معرفی کرده و لینکدین نیز شروع به جریمه کردن و کاهش دسترسی ارگانیک پستهایی کرده است که علائم تولید ماشینی دارند. در مقابل، شرکتهای بزرگی مانند متا با وجود مخالفتهای شدید کاربران، همچنان به ادغام ابزارهای تولید تصویر و متن هوش مصنوعی در اینستاگرام و فیسبوک اصرار میورزند. این پارادوکس، پلتفرمها را از فضایی برای برقراری ارتباطات انسانی به سمت رسانههای صرفا سرگرمی و یکطرفه سوق میدهد.
چرا این موضوع برای کسبوکارها و تولیدکنندگان محتوای ایرانی حیاتی است؟
برای فعالان حوزه دیجیتال مارکتینگ و صاحبان کسبوکار در ایران، این تغییرات دو پیامد مهم دارد. اول اینکه با سختگیرانهتر شدن الگوریتمهای پلتفرمهایی مثل اینستاگرام و لینکدین برای شناسایی محتوای تولیدشده با چتجیپیتی یا سایر ابزارهای متنی، کپیپیست کردن متنهای ترجمهشده یا نوشتههای خام هوش مصنوعی به زبان فارسی میتواند به سرعت باعث افت شدید بازدید و جریمه ارگانیک صفحات (شادوبن) شود.
دوم اینکه در آشفتهبازار پیامهای تکراری و بیروح ماشینی، مخاطب ایرانی تشنه تجربه واقعی، ویدیوهای پشتصحنه، و داستانسرایی اصیل انسانی است. برندهای ایرانی به جای تکیه مطلق بر ابزارهای تولید انبوه محتوا، باید روی چاشنی خلاقیت بومی، طنزهای فرهنگی و تعامل مستقیم و صمیمی متمرکز شوند. در نهایت، بازنده این نبرد کسانی خواهند بود که اصالت برند خود را فدای سرعت تولید محتوای ماشینی میکنند.
منابع و مراجع
سارا تهرانی
نویسنده
