نقد جیل لپور بر «کشورهای مصنوعی» سیلیکون‌ولی

بحران حکمرانی در پلتفرم‌های دیجیتال

جیل لپور، مورخ دانشگاه هاروارد و نویسنده سرشناس، در گفت‌وگو با پادکست تک‌کرانچ نظریه جدیدی را درباره نحوه مدیریت غول‌های فناوری مطرح کرده است. او در کتاب جدید خود با عنوان «ظهور و سقوط کشور مصنوعی»، به این موضوع می‌پردازد که چرا رهبران سیلیکون ولی از اصطلاحات سیاسی و حاکمیتی برای توصیف محصولات خود استفاده می‌کنند؛ گویی در حال تأسیس یک حکومت جدید هستند. لپور پلتفرم‌هایی مانند توییتر سابق را که زمانی «میدان شهر» نامیده می‌شد، یا «قانون اساسی» هوش مصنوعی کلود از شرکت آنتروپیک را نمونه‌هایی از این رویکرد می‌داند.

به باور این مورخ، مدیران بزرگ فناوری خوانندگان خوبی برای آثار علمی‌تخیلی نیستند. آن‌ها رمان‌های پادآرمان‌شهری را که در اصل هشداری درباره آینده تاریک بشریت هستند، به عنوان نقشه راه و الگوهای تجاری خود پیاده‌سازی می‌کنند. نتیجه این نگاه، ایجاد پلتفرم‌هایی است که بدون نظارت دموکراتیک و مانند کشورهای مصنوعی اداره می‌شوند.